Archiwum dla: Jezus Chrystus


Chrześcijaństwo nie powstało w oderwaniu od wcześniejszej historii. Jego początki są głęboko zakorzenione w dziejach Izraela, przymierzach zawieranych przez Boga, Prawie Mojżeszowym, nauczaniu proroków i oczekiwaniu na przyjście Mesjasza. Jezus był Żydem, Jego apostołowie byli Żydami, a pierwsza wspólnota chrześcijańska powstała w Jerozolimie.

Pierwsze zdanie Nowego Testamentu przedstawia Jezusa jako Chrystusa, Syna Dawida i Syna Abrahama. Nie jest to przypadkowe rozpoczęcie Ewangelii. Mateusz umieszcza Jezusa w historii narodu izraelskiego i wskazuje, że Jego przyjście stanowi wypełnienie obietnic danych patriarchom oraz królowi Dawidowi.

Historia zbawienia opisana w Biblii rozpoczyna się oczywiście od stworzenia świata i pierwszych ludzi, lecz szczególny etap Bożego działania rozpoczyna się wraz z powołaniem Abrahama. Bóg obiecał mu potomstwo, ziemię i błogosławieństwo. Zapowiedział również, że przez niego błogosławione będą wszystkie narody ziemi. Chrześcijaństwo odczytuje misję Jezusa jako ostateczne wypełnienie tej uniwersalnej obietnicy. dowiedz się więcej »

Jezus Chrystus, którego chrześcijanie wyznają jako Syna Bożego, Zbawiciela świata i obiecanego Mesjasza, przyszedł na świat jako Żyd. Nie jest to jedynie informacja historyczna ani drugorzędny szczegół Jego ziemskiego życia. Żydowska tożsamość Jezusa stanowi ważny element historii zbawienia i pomaga właściwie rozumieć zarówno Jego nauczanie, jak i wydarzenia opisane na kartach Nowego Testamentu.

Jezus urodził się w żydowskiej rodzinie. Jego matka, Maria, należała do narodu izraelskiego, podobnie jak Józef, który zgodnie z przekazem Ewangelii pochodził z rodu Dawida. Jezus został obrzezany ósmego dnia po narodzeniu, zgodnie z przepisami Prawa Mojżeszowego. Otrzymał wówczas hebrajskie imię Jeszua, oznaczające „Pan zbawia” lub „Bóg jest zbawieniem”. Jego rodzice zanieśli Go również do świątyni w Jerozolimie, aby przedstawić Go Panu i złożyć przewidzianą przez Prawo ofiarę.

Od dzieciństwa Jezus wzrastał w świecie żydowskiej wiary, tradycji i obyczajów. Znał Pismo Święte Izraela, modlił się słowami psalmów, uczestniczył w życiu synagogi i obchodził żydowskie święta. dowiedz się więcej »

Chrześcijaństwo opiera się na przykazaniu miłości Boga i bliźniego. Dlatego żaden chrześcijanin nie powinien poniżać, wyśmiewać ani prześladować drugiego człowieka z powodu jego orientacji seksualnej. Osoby homoseksualne mają taką samą ludzką godność jak wszyscy pozostali.

Dyskryminacja może przyjmować różne formy. Może oznaczać obrażanie, rozpowszechnianie pogardliwych określeń, wykluczanie ze wspólnoty, odmawianie pomocy lub traktowanie człowieka tak, jakby był mniej wartościowy. Takie postępowanie jest sprzeczne z Ewangelią. Nawet jeżeli ktoś reprezentuje konserwatywne stanowisko w kwestiach moralnych, powinien odróżniać ocenę określonych zachowań od potępiania całego człowieka. Można komentować grzech, nigdy człowieka. Nikt nie zna w pełni życia, cierpienia, samotności ani duchowych zmagań drugiej osoby. Dlatego rozmowa o trudnych sprawach wymaga pokory i odpowiedzialności za wypowiadane słowa.


Osoba homoseksualna może być człowiekiem głęboko wierzącym. Może modlić się, czytać Biblię, służyć innym i szczerze poszukiwać Boga. Nie wolno zakładać, że orientacja seksualna automatycznie oznacza brak wiary lub odrzucenie chrześcijaństwa.

Kościół nie powinien być wspólnotą ludzi przekonanych o własnej doskonałości. Jest miejscem dla osób potrzebujących łaski, przebaczenia, wsparcia i nadziei. Wszyscy ludzie przychodzą do Boga ze swoimi słabościami, pytaniami i nieuporządkowanymi sprawami. Nikt nie może uznać siebie za lepszego tylko dlatego, że jego problemy mają inny charakter.

Sprzeciw wobec dyskryminacji nie oznacza konieczności rezygnacji z własnych przekonań religijnych. Oznacza natomiast uznanie, że każdy człowiek zasługuje na bezpieczeństwo, szacunek i możliwość swobodnego wyznawania wiary. Można się różnić, nie nienawidząc się i nie odbierając sobie wzajemnie godności. Chrześcijanin powinien być rozpoznawany nie po ostrości potępienia, lecz po miłości, prawdzie i miłosierdziu. Osoby homoseksualne nie potrzebują pogardy. Podobnie jak wszyscy ludzie potrzebują spotkania z Bogiem, nadziei oraz wspólnoty, która nie zamyka przed nimi drzwi.

Jezus z Nazaretu był Żydem. Urodził się w żydowskiej rodzinie, został obrzezany, uczestniczył w świętach Izraela, nauczał w synagogach i odwoływał się do Prawa, Proroków oraz Psalmów. Nie da się uczciwie mówić o Jezusie, pomijając żydowski kontekst Jego życia, działalności i nauczania.

Maryja, Józef, apostołowie i pierwsi uczniowie Jezusa również byli Żydami. Pierwsza wspólnota chrześcijańska powstała w Jerozolimie, a jej członkowie początkowo funkcjonowali w obrębie żydowskiego świata religijnego. Spory opisane w Nowym Testamencie były w dużej mierze wewnętrznymi sporami dotyczącymi interpretacji Pisma, mesjaństwa Jezusa i miejsca pogan we wspólnocie wierzących.

 

Sam tytuł „Mesjasz” wyrasta z tradycji Izraela. Chrześcijańskie przekonanie, że Jezus jest Chrystusem, nie może być zrozumiane bez historii przymierza, obietnic danych Abrahamowi, dziejów wyjścia z Egiptu, monarchii Dawidowej oraz zapowiedzi prorockich. Stary Testament nie jest obcym dodatkiem do chrześcijaństwa, lecz jego historycznym i teologicznym fundamentem. dowiedz się więcej »

Powered by ST.