Archiwum dla: tolerancja


Antysemityzm nie zawsze zaczyna się od otwartej nienawiści. Często jego początkiem są pozornie niewinne uogólnienia, żarty, podejrzenia i teorie przypisujące wszystkim Żydom wspólne zamiary, cechy albo odpowiedzialność. Człowiek przestaje wtedy widzieć konkretne osoby, a zaczyna postrzegać cały naród przez zbiorową etykietę.

Żydzi, podobnie jak przedstawiciele każdego narodu i religii, nie stanowią jednolitej grupy. Różnią się poglądami politycznymi, religijnością, pochodzeniem, stylem życia i oceną wydarzeń. Nie można przypisywać wszystkim odpowiedzialności za decyzje pojedynczych osób, organizacji ani władz państwowych.

Szczególnie niebezpieczne są teorie spiskowe, według których Żydzi jako zbiorowość kontrolują media, gospodarkę, politykę albo wydarzenia światowe. Takie przekonania upraszczają skomplikowaną rzeczywistość i wskazują jednego, wygodnego winnego. Zamiast analizy faktów pojawia się mit o ukrytej grupie kierującej światem. dowiedz się więcej »

Chrześcijaństwo opiera się na przykazaniu miłości Boga i bliźniego. Dlatego żaden chrześcijanin nie powinien poniżać, wyśmiewać ani prześladować drugiego człowieka z powodu jego orientacji seksualnej. Osoby homoseksualne mają taką samą ludzką godność jak wszyscy pozostali.

Dyskryminacja może przyjmować różne formy. Może oznaczać obrażanie, rozpowszechnianie pogardliwych określeń, wykluczanie ze wspólnoty, odmawianie pomocy lub traktowanie człowieka tak, jakby był mniej wartościowy. Takie postępowanie jest sprzeczne z Ewangelią. Nawet jeżeli ktoś reprezentuje konserwatywne stanowisko w kwestiach moralnych, powinien odróżniać ocenę określonych zachowań od potępiania całego człowieka. Można komentować grzech, nigdy człowieka. Nikt nie zna w pełni życia, cierpienia, samotności ani duchowych zmagań drugiej osoby. Dlatego rozmowa o trudnych sprawach wymaga pokory i odpowiedzialności za wypowiadane słowa.


Osoba homoseksualna może być człowiekiem głęboko wierzącym. Może modlić się, czytać Biblię, służyć innym i szczerze poszukiwać Boga. Nie wolno zakładać, że orientacja seksualna automatycznie oznacza brak wiary lub odrzucenie chrześcijaństwa.

Kościół nie powinien być wspólnotą ludzi przekonanych o własnej doskonałości. Jest miejscem dla osób potrzebujących łaski, przebaczenia, wsparcia i nadziei. Wszyscy ludzie przychodzą do Boga ze swoimi słabościami, pytaniami i nieuporządkowanymi sprawami. Nikt nie może uznać siebie za lepszego tylko dlatego, że jego problemy mają inny charakter.

Sprzeciw wobec dyskryminacji nie oznacza konieczności rezygnacji z własnych przekonań religijnych. Oznacza natomiast uznanie, że każdy człowiek zasługuje na bezpieczeństwo, szacunek i możliwość swobodnego wyznawania wiary. Można się różnić, nie nienawidząc się i nie odbierając sobie wzajemnie godności. Chrześcijanin powinien być rozpoznawany nie po ostrości potępienia, lecz po miłości, prawdzie i miłosierdziu. Osoby homoseksualne nie potrzebują pogardy. Podobnie jak wszyscy ludzie potrzebują spotkania z Bogiem, nadziei oraz wspólnoty, która nie zamyka przed nimi drzwi.

Patriotyzm oznacza przywiązanie do ojczyzny, jej historii, kultury, języka i wspólnoty. Może wyrażać się w trosce o dobro kraju, uczciwej pracy, odpowiedzialności społecznej oraz pamięci o poprzednich pokoleniach. Nie wymaga jednak pogardy wobec innych narodów ani przekonania, że własna wspólnota jest z natury lepsza od pozostałych.

Miłość do ojczyzny nie powinna opierać się na nienawiści do obcych. Człowiek może być dumny z historii swojego narodu, a jednocześnie uczciwie mówić o jego błędach. Może bronić interesów państwa, nie odbierając godności ludziom pochodzącym z innych krajów. Dojrzały patriotyzm nie potrzebuje wroga, aby uzasadnić własne istnienie.

Nacjonalistyczna pogarda zaczyna się wtedy, gdy przynależność narodowa staje się miarą wartości człowieka. Własnemu narodowi przypisuje się wtedy szczególną moralną wyższość, a inne społeczności przedstawia jako gorsze, niebezpieczne albo niegodne zaufania. Złożona rzeczywistość zostaje zastąpiona prostym podziałem na „nas” i „obcych”. dowiedz się więcej »

Wokół orientacji seksualnej narosło wiele stereotypów, które przez lata powtarzano bez sprawdzania ich prawdziwości. Jednym z najbardziej krzywdzących jest przekonanie, że osoby homoseksualne mają szczególne skłonności do wykorzystywania seksualnego dzieci. Takie twierdzenie nie tylko nie opisuje rzeczywistości, lecz także niesprawiedliwie łączy całą grupę ludzi z przestępstwami popełnianymi przez konkretne osoby.

Orientacja seksualna określa, ku komu człowiek odczuwa pociąg emocjonalny i seksualny. Pedofilia dotyczy natomiast seksualnego zainteresowania dziećmi. Są to dwa różne zagadnienia, których nie wolno ze sobą utożsamiać. Przestępstwo seksualne powinno być oceniane na podstawie czynu sprawcy, a nie jego przynależności do określonego środowiska.

Stereotypy powstają często wtedy, gdy pojedyncze przypadki przedstawia się jako dowód dotyczący całej grupy. dowiedz się więcej »

Powered by ST.