Archiwum dla: chrześcijanin


Przykazanie „Nie mów fałszywego świadectwa przeciwko bliźniemu swemu” jest nagminnie łamane przez niemal wszystkich ludzi. Kłamstwo niszczy przyjaźń człowieka z Bogiem, gdyż Bóg jest ostateczną i największą prawdą. Kłamstwo to język Szatana, któremu ludzie zbyt często chętnie ulegają.
Człowiek został zobligowany przez Boga do tego, aby unikać kłamstwa, oszczerstwa, oszustwa, obłudy i hipokryzji. Nie należy obmawiać drugiego człowieka za jego plecami. Kłamstwo i dwulicowość zatruwają nasze dusze.
Człowiek zgodnie z tym Bożym przykazaniem, musi mówić zawsze bezwzględną prawdę, bez względu na konsekwencje, a nawyk tego rodzaju, stworzy w nas niezachwiany fundament szczerości i prawdomówności.
Jezus Chrystus jest ostateczną Bożą prawdą, drogą i zmartwychwstaniem dlatego każdy chrześcijanin, który chce podążać drogą wytyczoną przez Jezusa musi absolutnie wystrzegać się kłamstwa. Kłamstwo stoi w opozycji do Dekalogu i nauk Jezusa Chrystusa.

 

Świat odwrócił się już dawno od Boga i dzisiaj ponosimy tego konsekwencje. Winny jest ówczesny liberalizm podważający wiarę w Boga, szerzący laicyzację, promujący, seksualizację dzieci – gender, dewiacje seksualne, eutanazję niemowląt – zalegalizowaną już w Belgii, czy in vitro w wyniku którego ginęło 92,5% dzieci, a tylko 7,5% przeżywało. Świat intensywnie zwalczał chrześcijaństwo i wszelkie przejawy wiary w Boga. Tworzono „sztuki” profanujące symbole religijne, atakowano Kościół medialnie, tworząc progamy i filmy antyklerykalne. Na zachodzie likwidowano Kościoły, zdejmowano krzyże z budynków sakralnych. Granice braku człowieczeństwa u ludzi, wyznaczał brak uczuć wyższych i niewyobrażalna głupota ludzka.

Patrząc przez pryzmat dziejów bilijnych Izraela, widzimy, iż ilekroć Izraelici odwracali się od Boga, wyznawali kult bogów kananejskich, czcili „złote cielce”, czy popadali w nierząd sakralny, tylekroć Bóg sprowadzał ich na ziemię. Izraelici tracili niepodległość, byli napadani, mordowani, a królestwo ich było plądrowane przez Filistynów, Asyryjczyków, Aramejczyków, czy Babilończyków. Bóg zawsze dawał ludowi Bożemu kolejną szansę, albowiem od czasu potopu i Noego obiecał ludziom, iż nigdy już całkowicie nie doprowadzi do zagłady ludzkości.
Dzisiaj musimy ponownie zwrócić się do Boga, naprawić z Nim swoją relację, zacząć rozmawiać z Bogiem. Kryzys wiary musi się skończyć, a człowiek musi sobie w końcu uzmysłowić, jak nie wiele znaczy na tym świecie bez Boga. Wystarczy jedno Boże słowo, aby nasz gatunek przestał istnieć. Na nic nasza medycyna, postęp cywilizacyjny, nowości technologiczne. Tylko Bóg może nas ocalić, tak jak to wiele razy czynił w historii Izraela. Zwróćmy się do Niego, a będzie dla nas opoką, miłością i pokojem, wsparciem w każdej sytuacji. Wszystko zależy od Boga. Pochylmy głowę z pokorą i wróćmy do Niego. Bądźmy za życiem, miłością, pokojem i starajmy się podążać drogą jaką wskazuje nam Pan.

Hipokryzja, czyli inaczej mówiąc obłuda jest grzechem mocno potępianym przez Boga. Ludzie nigdy nie przyznają się do hipokryzji, a dwulicowość zawsze widzą u innych, ale nigdy nie u siebie.
Hipokryzja była jednym z głównym grzechów, jakie zwalczał podczas swojego nauczania Jezus. Potępiał i atakował faryzeuszy, wytykając ich zakłamanie i obłudę, nazywając ich „plemieniem żmijowym” i „obłudnikami”.
Jezus głosił Słowo Boże i nauczał podstawowych zasad etyki i moralności chrześcijańskiej, w której nie było miejsca na kłamstwa i dwulicowość. Każdy chrześcijanin, który pragnie być prawdziwym uczniem Jezusa, musi więc całkowicie przewartościować swoje życie, wyzbyć się kłamstwa, oszustwa i obłudy. Musi zdecydowanie potępiać hipokryzję, albowiem jest ona zaprzeczeniem człowieczeństwa.
Doświadczenie obecności grzechu, jakim jest hipokryzja, nauczyło mnie wiele o człowieku. Wiem, że Jedynym przyjacielem i towarzyszem, z którym kroczę przez życie, jest Jezus. On mnie nigdy nie zawiedzie, nigdy nie zdradzi i nigdy nie oszuka. Zaplanował moją drogę tak, abym dźwigał swój własny krzyż, doświadczał rzeczy pozytywnych i negatywnych. Niezależnie od tego, co się dzieje w moim życiu, wiem, że wszystko, co przeżywam ma swój cel. Moje życie, każde doświadczenie złe, czy dobre, musi zaistnieć, abym poznał zarówno szczęście, jak i cierpienie. To mnie prawdziwie umocni, albowiem „wszystko mogę w Tym, który mnie umacnia”.

 

Człowiek żyjący w zgodzie z Bogiem, pełen wiary i konsekwentnie ją umacniający, powinien kierować się prostotą i czystością. Prostota powinna niepodzielnie panować w jego myślach i prowadzić prostą drogą do Boga. Czystość zaś musi panować w uczuciu miłości, gdyż dzięki niej doświadczamy obecności Boga i uczymy się kochać ludzi. Zatem prostota, czystość i niezłomna miłość do Boga są w życiu najważniejsze.

Nienawiść jest trucizną dla ludzkiego umysłu i życie w nienawiści nie rzadko prowadzi do tragedii. Nienawiść jest zaprzeczeniem miłości i wywodzi się z lęku, zazdrości i zawiści. Odpowiada za nią druga jaźń człowieka, która jest siedliskiem lęku i wszelkich negatywnych emocji. Człowiek wierzący musi czuć, że inspiruje go miłość do Jezusa, a Królestwo Niebieskie jest celem jego ziemskiej wędrówki.
Owocami wiary w Boga są bowiem miłość, spokój, łagodność, uprzejmość, prawdomówność, którymi winien kierować się każdy chrześcijanin.
” Jeśli ktoś jest w Chrystusie, nowym jest stworzeniem. Stare przeminęło, oto wszystko stało się nowe.” (2 Kor 5,17)

Naśladowanie Jezusa

Post ten inspirowany jest dzisiejszym kazaniem ks. Michała.
……………………………………………………….
Naśladowanie Jezusa jest wejściem na drogę krzyża. Jezus doświadczył zdrady, odrzucenia, nienawiści, kłamstwa, prześladowania i męczeńskiej śmierci na krzyżu.
”Jezus obiecał swoim uczniom Królestwo Niebieskie, ale jednocześnie określił jak mają postępować i z jakim trudem się to będzie wiązać.
Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje (Łk 9, 23); Kto nie dźwiga swego krzyża, a idzie za Mną, ten nie może być moim uczniem” (Łk 14, 27).

Każdy chrześcijanin, który chce naśladować Jezusa musi liczyć się z tym, że czekają go zarówno radości i cierpienia. Musi być przygotowany na znoszenie zniewag, obelg i krzywd. Naśladowanie Jezusa w tym aspekcie wiąże się ze świadomą akceptacją krzyża. Musimy jednak pamiętać, że Jezus nie akceptował niesprawiedliwego traktowania, a także potrafił ostro reagować w skrajnych sytuacjach. W świątyni przepędził handlarzy przewracając im stoiska. Niejeden z nich musiał czuć jego kij na grzbiecie jeszcze na drugi dzień. Potrafił także ostro zwracać się do faryzeuszy demaskując ich hipokryzję. Był szczery i prawdziwy do bólu.Każdy chrześcijanin naśladując Pana musi być gotowy do obrony słabszych i prześladowanych, a także do pomocy chorym i nieszczęśliwym. To trudna droga, ale bądźmy gotowi naśladować Jezusa w całym naszym życiu. Stańmy się świadkami Jego miłości i miłosierdzia.

Jezus dał nam Nowe Przymierze z Bogiem. Tchnął w nas Ducha Świętego i stał się drogowskazem dla wszystkich, którzy uwierzyli w Niego. Jezus dał nam prawdziwą wiarę, nawracając nie wierzących, wątpiących i wyznających fałszywych bogów. Jezus nie podzielił wiary chrześcijańskiej na wyznania, ale ludzie to zrobili wywyższając się nad Boga. Katolicyzm, protestantyzm, prawosławie, to wyznania stworzone przez ludzi, którzy postawili się nad samym Bogiem.
Kto dał ludziom prawo do zmieniania Dekalogu, oddawanie czci Boskiej papieżom, patriarchom i innym ludziom? Bóg powiedział nam: Nie będziesz miał innych bogów obok mnie!
Człowiek wierzący w Jezusa powinien być przede wszystkim chrześcijaninem, a nie fanatycznym wyznawcą jakichś odłamów religijnych. Chrześcijaństwo to nasza wiara, a nie wyznanie religijne.
Pismo Święte i zawarte w nim słowa Jezusa są najważniejsze i powinny kierować naszym życiem.
Chrześcijanin to człowiek głębokiej wiary, który zaufał i uwierzył Jezusowi Chrystusowi, albowiem Jezus zwyciężył śmierć i Zmartwychwstał, dając Zbawienie wierzącym. Wiara chrześcijańska polega na tym, abyśmy czcili jednego Boga w Trójcy, a Trójcę w jedności. To nasze świadectwo wiary!

Kamil Bazelak Campo Bosco

Za kilka dni Wigilia Bożego Narodzenia i Święta Narodzin Jezusa. Nauczmy się w tych szczególnych dniach właściwego pojmowania natury tych Świąt.Przekazujmy te wzorce naszym dzieciom. To nie święta Mikołaja, elfów, reniferów, lecz dni, w których symbolicznie czcimy narodziny Boga. Prezenty dajemy w z powodu radości z narodzin Jezusa, a nie z powodu wizyty Mikołaja z Laponii. Dawanie prezentów przez tzw. ” św. Mikołaja” w tych szczególnych dla chrześcijan dniach nie ma nic wspólnego z chrześcijaństwem i powoduje zacieranie rangi Święta Narodzin Jezusa. Nie ulegajmy laickim elementom kultury brytyjskiej i amerykańskiej, przenikającej na grunt chrześcijańskiej Polski. Wskazujmy swoim dzieciom i innym bliskim właściwą naturę Bożego Narodzenia. Celebrujmy Narodziny Boga!

narodziny-jezusa

Kamil Bazelak Kościół Zwiastowania Najświętszej Marii Panny

Do poniższych refleksji nakłoniło mnie dzisiejsze kazanie księdza Michała…
Niektórzy ochrzczeni ludzie nie chodzą do Kościoła, ale uważają się za niepraktykujących chrześcijan. Jakże często słyszę sformułowanie: „Nie chodzę do Kościoła, ale jestem wierzący lecz nie praktykujący.” Nic bardziej mylnego. Taka osoba nie jest chrześcijaninem.
Inni ludzie z kolei chodzą do Kościoła z konieczności, albo z przyzwyczajenia. Przemawiają za tym względy rodzinne, środowiskowe. Często pójście do Kościoła jest podyktowane chęcią pokazania się innym i czystym snobizmem.
Pamiętajmy, że: „Chodzenie do Kościoła nie czyni z ciebie chrześcijanina, tak jak pobyt w garażu nie czyni z ciebie samochodu”
Kim jest prawdziwy chrześcijanin? Chrześcijanin jest człowiekiem, który narodził się na nowo w Bogu i uwierzył Jezusowi Chrystusowi, albowiem Jezus zwyciężył śmierć, Zmartwychwstał i dał nam możliwość Zbawienia. Wiara chrześcijańska polega na tym, abyśmy czcili jednego Boga w Trójcy, a Trójcę w jedności. Musimy wierzyć w Jezusa Chrystusa i wyznawać, że jest On Synem Bożym, Bogiem i człowiekiem. W naszym życiu nadrzędnymi wartościami winny być wiara, miłość i nadzieja. Wtedy też wierząc w Jezusa Chrystusa stajemy się prawdziwymi chrześcijanami i idziemy drogą prowadzącą do Zbawienia.
List św. Pawła do Efezjan 2:8 mówi: „łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. A to pochodzi nie od was, lecz jest darem Boga.”
Prawdziwy chrześcijanin to człowiek, która zaufał i uwierzył Jezusowi Chrystusowi i jako dziecko Boże w Chrystusie odwiedza Dom Boży, czyli Kościół, gdzie w modlitwie łączy się z Bogiem. Wiara w Zbawiciela jest najważniejsza, gdyż dzięki niej jesteśmy chrześcijanami i dzięki niej dostąpimy Zbawienia.

 

Wierzę i ufam Jezusowi

„Szukaj w swoim życiu Jezusa” – tak powiedział mi przed laty pewien ksiądz. Wtedy po raz pierwszy w życiu sięgnąłem po Ewangelię. Wstąpiłem na drogę prowadzącą do Boga. Wiele razy się potykałem, upadałem, popadałem w zwątpienie. Nigdy jednak się nie poddałem, bo ufałem Jezusowi. W ciszy i ufności leży moja siła.
Każdy człowiek wystawiany jest na rozmaite pokusy i próby. Mamy wolną wolę i to od nas zależy zależy tak naprawdę, jak postąpimy i jaką drogą wybierzemy w swoim życiu. Trzeba walczyć ze sobą, ze swoimi słabościami, pokonywać demony gnębiące nas, na co dzień.
Jako ludzie jesteśmy ułomni, popełniamy błędy, grzeszymy. Świadomość tego wszystkiego, zawierzenie Jezusowi pozwalają nam na walkę ze złem, które chce nas zdominować.
Wiem, że całe moje życie to niekończąca się batalia, wewnętrzna walka ze swoimi słabościami i z grzechem, które mnie otacza. Taką jednak drogę wybrałem. Każdego dnia, gdy się modlę rozmawiam z Bogiem, kieruję do niego swoje myśli, jemu się zwierzam i spowiadam. W nim odnajduję siłę do dalszego życia. Wierzę i ufam Jezusowi.
Każdy człowiek grzesząc znajduje sobie jakieś wytłumaczenie dla swej słabości. Dla słabości nie ma jednak uzasadnienia. Musimy ją dla Boga, w sobie pokonać.
Jezus pościł przez czerdzieści dni na pustyni, a potem w chwili wycieńczenia organizmu był kuszony, nakłaniany do grzechu przez Szatana. On jednak swoją walkę wygrał, był bowiem Synem Bożym. My zaś jesteśmy dziećmi Bożymi i powinniśmy go naśladować.
Musimy zwyciężać w boju ze złem, bo taka jest powinność każdego chrześcijanina. Nie ulegać, nie poddawać się – tylko walczyć całym swoim sercem i nie tracić nadziei na zwycięstwo. Jezus zwyciężył świat, a my, jako jego uczniowie i naśladowcy musimy iść Jego śladem.
„Na świecie doznacie ucisku, ale nie lękajcie się: Jam zwyciężył świat”.
(Ewangelia św. Jana)

 

Powered by ST.