Archiwum dla: Apostoł Paweł


Czy ludzkie uczynki są naprawdę niezbędne do zbawienia?
Apostoł Paweł w Liście do Rzymian napisał: „Jeżeli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem i uwierzysz, że Bóg Go wskrzesił z martwych osiągniesz zbawienie. Bo sercem przyjęta wiara prowadzi do usprawiedliwienia, a wyznawanie jej ustami do zbawienia.

Konkludując, wiara musi płynąć z serca, a potem dopiero wypływać ustami. Jeśli jest inaczej, to nie ma w człowieku prawdziwej wiary. Jeśli zaś nie ma wiary, to nie zostaniemy zbawieni. Wszyscy, jak twierdził apostoł Paweł, jesteśmy z łaski zbawieni przez wiarę i to nie z nas, Boży to dar. Żadnym dobrym uczynkiem nie jesteśmy w stanie przekupić Boga, aby zostać zbawionym. Nie możemy się z Nim targować, przekupić Go w żaden sposób. Dobre uczynki mają naturalnie wynikać z naszej głębokiej wiary, płynącej prosto z serca i być konsekwencją naszej wiary w Jezusa.
Człowiek naprawdę wierzący, podążający drogą, którą wyznacza mu Chrystus, będzie starał się żyć moralnie i przykładnie. Oczywiście nigdy nie uda się nam w pełni przestrzegać przykazań i nawet, gdy będziemy panować nad naszymi czynami, nie zapanujemy nigdy nad wszystkimi naszymi myślami. Nie wyrzucimy do końca myśli, które brukają naszą duszę. Dlatego Bóg wiedząc o naszej grzeszności i słabości zbawia nas z łaski przez wiarę. To niczym nie zasłużony dar łaski, którego nie jesteśmy w stanie spłacić w życiu doczesnym.

Księga Rodzaju, czyli Pierwsza Księga Mojżeszowa opowiada o początkach działania Boga wobec świata i ludzi. Bóg stworzył cały wszechświat za sprawą swojego Słowa i to cały nasz świat, stworzony w sześć dni, bierze swój początek od Boga. Bóg jest w Księdze Rodzaju tym, który działa dla zbawienia człowieka i dzięki, któremu rozpoczyna się historia naszego świata. W pierwszych trzech rozdziałach Księgi Rodzaju mamy zawartą tajemnicę początku świata: stworzenie, upadek i obietnicę zbawienia człowieka pochodząca od Boga.

Całą Pierwszą Księgę Mojżeszową możemy podzielić na dwie części, a mianowicie:
1. Rozdziały 1-11 – przedstawiają historię stworzenia świata i człowieka, którego Bóg uczynił na swoje podobieństwo; rozdziały te przedstawiają również grzech i nieposłuszeństwo Adama i Ewy, historię Kaina i Abla, początek wzywania imienia Pana, dzieje Noego i potop i historię wieży Babel – Zigguratu, czyli piramidy schodkowej budowanej na równinie Szinear w Mezopotamii.
2. Rozdziały 12- 50 – przedstawiają historię życia i działalności patriarchów, od których pochodzi naród Izraela, dzieje Abrahama, Izaaka, Jakuba, któremu Bóg
nadał imię Isra-El, gdyż walczył z Bogiem, a także historię Józefa i jego jedenastu braci.

Geneza całego Pięcioksięgu Mojżesza opiera się na czterech tradycjach:
1. Jahwistycznej – J
2. Elohistycznej – E
3. Kapłańskiej – P
4. Deuteronomicznej –D

Najstarszym ze źródeł lub z tradycji jest tradycja jahwistyczna –J, nazwana tak od imienia Boga, czyli Jahwe. Jest to najstarsza warstwa literacka w Pięcioksięgu Mojżesza. Pochodzi najprawdopodobniej od anonimowego autora, którego nazywa się Jahwistą. Określenie to wywodzi się z faktu, iż w tym natchnionym dziele literackim do samego początku Boga nazywa się Jahwe. Pierwotnie dzieło Jahwisty najprawdopodobniej stanowiło samodzielną księgę, która opisywała dzieje Izraela, aż od opisu stworzenia przez Boga, aż do podboju Kanaanu.
Źródło jahwistyczne J po raz pierwszy po raz pierwszy opisuje, że ludzie zaczęli oddawać Bogu cześć w Księdze Rodzaju, po opisie narodzenia kolejnego syna Adama i Ewy, którym był Set, który z kolei miał w późniejszym czasie syna Enosza. W czasach Enosza „zaczęto wzywać imienia Pana” (Rdz 4,26)
Biblia Ekumeniczna: „Wtedy zaczęto wzywać imienia Pana”
Wulgata: „On zaczął pierwszy wzywać imienia Pana”.
Zdanie różnie objaśniane i interpretowane. Wzywanie imienia Pana, mogło oznaczać oddawanie Bogu czci, lub zwracanie się do Boga po imieniu w swoich modlitwach. Skoro jednak imię swoje Bóg objawił dopiero Mojżeszowi, to jakie imię Boga wymawiał Enosz?


Początek źródła jahwistycznego mamy w drugiej Księdze Rodzaju, od opisu stworzenia i upadku pierwszych ludzi, aż do Księgi Powtórzonego Prawa, a konkretnie opisu śmierci Mojżesza. Największa część źródła jahwistycznego znajduje się w Księdze Rodzaju, a część tylko w Księdze Wyjścia i Księdze Liczb. Z kolei Księga Kapłańska nie zawiera w treści żadnych śladów dokumentu J. dowiedz się więcej »

Powered by ST.