Jezus z Nazaretu był Żydem. Urodził się w żydowskiej rodzinie, został obrzezany, uczestniczył w świętach Izraela, nauczał w synagogach i odwoływał się do Prawa, Proroków oraz Psalmów. Nie da się uczciwie mówić o Jezusie, pomijając żydowski kontekst Jego życia, działalności i nauczania.
Maryja, Józef, apostołowie i pierwsi uczniowie Jezusa również byli Żydami. Pierwsza wspólnota chrześcijańska powstała w Jerozolimie, a jej członkowie początkowo funkcjonowali w obrębie żydowskiego świata religijnego. Spory opisane w Nowym Testamencie były w dużej mierze wewnętrznymi sporami dotyczącymi interpretacji Pisma, mesjaństwa Jezusa i miejsca pogan we wspólnocie wierzących.
Sam tytuł „Mesjasz” wyrasta z tradycji Izraela. Chrześcijańskie przekonanie, że Jezus jest Chrystusem, nie może być zrozumiane bez historii przymierza, obietnic danych Abrahamowi, dziejów wyjścia z Egiptu, monarchii Dawidowej oraz zapowiedzi prorockich. Stary Testament nie jest obcym dodatkiem do chrześcijaństwa, lecz jego historycznym i teologicznym fundamentem.
Czasem próbowano przedstawiać Jezusa jako postać oderwaną od judaizmu, a nawet przeciwstawiać Go narodowi żydowskiemu. Takie podejście jest historycznie błędne. Jezus prowadził spory z niektórymi przedstawicielami elit religijnych, ale krytyka konkretnych postaw nie oznacza odrzucenia całego narodu. Prorocy Izraela również ostro krytykowali własną wspólnotę, pozostając jej częścią.
Ewangelie pokazują Jezusa uczestniczącego w żydowskim życiu religijnym. Bywał w synagogach, pielgrzymował do Jerozolimy i obchodził święta. Jego nauczanie wyrastało z języka i obrazów znanych z Pism Izraela. Przykazanie miłości Boga i bliźniego, które zajmuje centralne miejsce w Jego nauczaniu, pochodzi z Tory.
Chrześcijanin nie musi przyjmować judaizmu jako swojej religii, aby uznać żydowską tożsamość Jezusa i historyczne korzenie własnej wiary. Wyznanie, że Jezus jest Synem Bożym i Zbawicielem, nie usuwa faktu, że w swoim ziemskim życiu należał do narodu Izraela.
Pamięć o żydowskich korzeniach chrześcijaństwa powinna prowadzić do pokory. Antysemityzm jest nie tylko niesprawiedliwością wobec ludzi, ale także zaprzeczeniem podstawowych faktów związanych z początkiem chrześcijaństwa. Nie można oddzielić Jezusa od historii Izraela ani używać Jego imienia do szerzenia pogardy wobec narodu, z którego pochodził.
Jezus był Żydem, a chrześcijaństwo narodziło się w świecie żydowskim. Zrozumienie tej prawdy nie osłabia chrześcijańskiej wiary. Przeciwnie — pozwala lepiej rozumieć Pismo Święte, historię zbawienia i znaczenie osoby Jezusa Chrystusa.
« Egzaminy Karate Kyokushin Poczucie własnej wartości. Dlaczego nie powinno zależeć od cudzej opinii? »